Son güncelleme tarihi 29/05/2025
21 Haziran 1934 tarihinde 2525 Sayılı Soyadı Kanunu kabul edilmiş ve 2 Ocak 1935’te yürürlüğe girmiştir. Soyadı Kanunu, Türk Hukuk Devrimi’nin ve Türk Medeni Kanunu’nun tamamlayıcı bir parçasıdır.
Kanun ile herkese adının sonuna bir soyadı kullanma zorunluluğu getirilmiş, söylerken ve yazarken adın önce, soyadının sonra kullanılması düzenlenmiştir. Soyadı Kanunu’nun amacı, yüzyıllardır kullanılan din, mezhep, sosyal statü ve akrabalık bağına dayalı unvanları kaldırarak ayrımsız, ayrıcalıksız bir toplum oluşturmak, resmi işlemleri kolaylaştırmak ve Cumhuriyet’in eşitlikçi halkçılık politikasına uygun, yenilikçi bir düzenleme yapmaktır.
Bu yasayı takiben 26 Kasım’da çıkarılan 2590 sayılı kanunla “ağa”, “hacı”, “hafız”, “hoca”, “efendi”, “bey”, “beyefendi”, “hanım”, “hanımefendi”, “paşa”, “hazret” gibi unvan ve lakapların kullanılması yasaklandı.
Atatürk, Soyadı Kanunu’na özel önem vermiş ve çevresindeki birçok kişinin soyadını bizzat önermiştir.
Soyadı Kanunu’nun çıkmasından beş ay sonra 24 Kasım 1934’te TBMM tarafından Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal’e “Atatürk” soyadı verilmiştir.
Kaynakça:
. Soyadı Kanunu 86 Yaşında, https://www.cydd.org.tr/haber/soyadi-kanunu-86-yasinda-1815/
İlk yorum yapan siz olun