1924 – Köy Kanunu kabul edildi.

Son güncelleme tarihi 28/05/2026

Cumhuriyet’in ilk yıllarında nüfusun yaklaşık yüzde 80’i köylerde yaşıyordu. Laik ve demokratik bir devlet, ancak devirimin köye ulaştırılmasıyla mümkün olabilirdi.
“Oysa köylünün eğitim durumu düşüktü. Salgın hastalık yaygın, ulaşım kısıtlı, haliyle tarımsal üretimin satışı da kısıtlıydı. Kanunun yürürlüğe girmesinin ardından 1933 yılına kadar geçen sürede 2.746 köyde su tesisatı, 3.640 çeşme, 664 köy konağı, 6.961 köy konuk odası, 24 pazar yeri, 61 dükkan, 211 meydan yeri ve 19 hamam yapılmıştır. Köy sınırları içerisine 1.821.900 ağaç dikilmiş, 28.000 kilometre uzunluğunda yol yapılmış, 921 köprü inşa edilmiş, 121 köprü onarılmıştır. 1933 yılına kadar 14.988 köyün sınırı çizilmiştir. Böylece köyler arasında huzursuzluk oluşturan ve kavgalara yol açan önemli bir sorun çözüme kavuşturulmaya başlanmıştır. Birçok köyde bataklıklar kurutulmuş, sağlık, ziraat ve eğitim gibi ihtiyaçlarında önemli gelişmeler kaydedilmiş, bekçilik, koruculuk ve çobanlık işleri düzene konulmuştur. Köy kütüphaneleri kurulmuş, köylere postalar iletilmiş, iktisadi yardımlar yapılmış, bazı köylere telefon hatları çekilmiş ve tarlalar ıslah edilmişti

Fakat Kanunun uygulanmasında önemli eksikliklerle karşılaşılmış, 1929 Dünya Ekonomik Buhranı ve II. Dünya Savaşı’nın getirdiği ağır şartlar karşısında köylerin kalkınması noktasında mevcut imkanlar yetersiz kalmıştır.”

Kaynakça:
Cumhuriyet'in İlk Yıllarında Köy Sorununa Bakış: Köy Kanunu'nun Çıkarılması, Türkan Çetin, https://ataturkilkeleri.deu.edu.tr/pdf/cilt2sayi4.5/c2_s4-5_turkan_cetin.pdf sayfa 13-14

Köy Kanunu, Recep Büyüktolu, 5 Mayıs 2021, https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/detay/560/K%C3%B6y_Kanunu